مشکلات صنعت زیتون نیازمند یک عزم ملی و توجه عملی بخش دولتی است
یادداشت
سیده مژگان موسوی کارشناس ارشدمدیریت بازرگانی، زیتون یک درخت چند منظوره است که این درخت علاوه بر نقشی که در ایجاد فضای سبز و حفاظت از خاک ها به ویژه مناطق شیبدار دارد ، میوه ای میدهد که روغن و هسته ی آن در صنایع غذایی ، ماده ی گران بهایی به شمار میرود که باید قدر این ماده فرآورده ارزنده را دانست .
این صنعت در ایران قدمت سه هزار ساله دارد بطوریکه در استانهای کنونی مانند گیلان ، زنجان ، قزوین ، فارس و گلستان با معیشت مردم عجین شده است که امروزه برای برون رفت از شرایط کنونی سوء مدیریت آب در کشور ، نیازمند برنامه ریزی ، پشتیبانی ، توجه و اهمیت دادن به نظرات بخش خصوصی هستیم ، بطوریکه در استانهای زیتون خیز کشور ، کشت برنج در بستر رودخانه با هدف تامین منابع مالی شرکتهای آب منطقه ای به شدت توسعه پیدا کرده و این موضوع از چند بخش ؛ مورد بررسی کارشناس اقتصادی قرارگرفته که به خصوص از نظر بخش خصوصی به آن پرداخته شده است …
گفته می شود مقدار آب مصرفی زیتون در مقایسه با آب مصرفی برنج یک پنجم است که به لحاظ توجیه اقتصادی حدود ۲۰۰ درصد برآورد گردیده در حالیکه ۲۴۰ هزار هکتار برنج در استانهای زیتون خیز ، کشت میشود بنابراین می توان گفت : با پنجاه درصد آب مصرفی برنج ؛ میتوان ۶۰۰ هزار هکتار باغ زیتون توسعه داد که معادل ارزش اقتصادی آن به اندازه ی یک میلیون و دویست هزار هکتار کشت برنج برآورد می گردد که در این راستا ، پنجاه درصد باقیمانده این میزان از آب نیز ، برای حفظ اکوسیستم در نظر گرفته می شود که این امر منجر به کاهش شدید رطوبت شده که این عمل باعث برطرف شدن بیماری لکه طاووسی وسایر بیمارهای قارچی می شود .
علاوه بر این از دیدگاه کارشناس های اقتصادی از این حیث ، دلایل عمده افزایش نرخ تورم و نقدینگی در کشور مورد بررسی قرار گرفته که موضوع عدم رعایت فرایندصدور مجوز از استاندارد های جهانی یکی از مشکلات آن است که متاسفانه صنعت زیتون هم در نوبه ی خود در تعریف زیر ساخت برای تولید این محصول از این مسئله مستثنی نیست که عدم برندینگ و نبود برند واحد در کشور منجر به افزایش هزینه های تولید و نرخ تورم گردیده است که برای کاهش این هزینه ها باید باغات زیتون را از حالت سنتی به صنعتی تبدیل کرده و به اهمیت موضوع برندینگ این صنعت در کشور پرداخت .
همچنین این موضوع باعث شده است دولت ۹٪ ارزش افزوده ی خود راکه حدود مبلغ ۱۰۰۰میلیارد تومان است را از دست بدهد .
شایان ذکر است که امروزه باید این محصول را به صورت الگویی پایدار در نظر گرفت و با توجه به مشکلات کم آبی ، مدیران ما باید بتوانند با برنامه ریزی صحیح ، مدیریت منسجم و پایدار ، راهکارهایی را تدوین کرده و با فرهنگ سازی و به روز رسانی آموزش در زمینه های مختلف حوزه ی تجاری ، باعث ارتقای کیفیت ، بهبود و ارتقای سلامت جامعه شده تا بازرگانان بتوانند از واسطه گری تبدیل به بازرگانان بین الملی شوند که این امر تضمین کننده ی آینده بازار زیتون خواهد شد تا بتوانیم شاهد رشد و شکوفایی و توسعه ی اقتصادی زیتون کشورمان باشیم .
