عصرصادق ؛ آنچه شب گذشته در اهواز روى داد بهطور قطع یکى از سیاهترین روزهاى تاریخ فوتبال ایران را رقم زد و البته اولین یا آخرین اشتباه نابخشودنى مدیران فعلى فوتبال کشور نبوده و نیست. بازى پرسپولیس و داماش بهنوعى قرار بود حسن ختام یک فصل پرحاشیه در فوتبال باشگاهى ایران باشد و حالا از زاویهاى دیگر انتظار مىرود که آغاز تغییرات گسترده بهمنظور تغییر شرایط بحرانى موجود محسوب شود.
اگرچه حکم عجولانه شب گذشته که بهشکل عجیبى از سوى کمیته اخلاق در خصوص سعید فتاحى منتشر شد قرار است مسکّن موقتى براى عبور مدیران بالادستى از زیر بار انتقادات باشد، اما طبیعتاً ماجرا به اینجا ختم نخواهد شد، سؤالهاى بىجواب زیادى باقى مىماند خصوصاً با توجه به بازتاب و ابعاد گسترده این فاجعه در صحنه بینالمللى که بهنوعى آبروى فوتبال و ورزش ایران را در رسانههاى جهان برده است. فدراسیون فوتبال در این مقطع باید پاسخگوى اشتباهات مکرر، فجایع امنیتى و فرهنگى همچنین سوء مدیریت مستمر در این حوزه باشد که ناشى از انتخاب و انتصاب مدیران بىتجربه و ضعیف بهمنظور فرمانبردارى مطلق از اوامر بالادستى است، در واقع سعید فتاحى بهعنوان یک قربانى نمىتواند بار تمامى این اشتباهات را بهدوش بکشد تا اعضاى هیئت رئیسه، دیگر مسئولان سازمان لیگ و حتى مسئولان هیئت فوتبال استان بهراحتى بر کرسىهاى مدیریتى خود تکیه بزنند. جامعه فوتبال فریب این فرار هوشمندانه را نخواهد خورد. سؤال امروز این است که فتاحى با کمترین دانش و تجربه مدیریتى در این سطح چگونه مسئول برگزارى لیگ شد؟
شواهد نشان مىدهد که رابطه او با بهاروند هرگز مثبت نبوده و بر این اساس فتاحى از طرف رئیس سازمان لیگ منصوب نشده، اما برخى منابع خبرى ارتباط نزدیک با برخى اطرافیان رئیس فدراسیون فوتبال را عامل رسیدن فتاحى به این جایگاه مىدانند. حالا وقت آن است که صراحتاً به این سؤال پاسخى داده شود؛ چهکسى فتاحى را در این حوزه مسئول کرده و حالا مسئولیت مستقیم این فجایع را مىپذیرد؟
