« ضرورت خردجمعی و تنوع تخصص ها در مجموعه شورای شهر»
نویسنده: دکتر رضا بهشتی
شورای شهر در واقع باید مجموعه ای متشکل از تخصصها و اندیشههای مختلف باشد که همگی در راستای تعالی شهری همسو شوند. بنابراین، طبیعی است که انتظار داشته باشیم اعضای آن صرفا از صنف مهندسین عمران، معماری و شهرسازی و… نباشند و لازمه دستیابی به پویایی در حوزه مدیریت شهری و توسعه پایدار و عقلانی آن، همین تنوع و گوناگونیِ افکار اعضای آن می باشد.
« توجه ویژه به مولفههای فرهنگی- اجتماعی، اکوتوریسم شهری و مدیریت بحرانهای شهری »
بنده نیز با توجه به سوابق و تجارب قبلی خود که عمدتا در حوزه های مدیریتی و اجراییِ بخش بهداشت و درمان شهرستانهای مختلف استان بوده است، برنامه ها و اهداف مدنظر خود را حول سه مقوله مهم مولفههای فرهنگی- اجتماعی، اکوتوریسم شهری و زیست بوم شهری و در نهایت مدیریت بحرانهای شهری قرار داده ام.
بدیهی است برنامهها و اهداف بنده تنها دربرگیرنده بخشی از نیازهای روزمره شهروندان عزیزکلانشهر رشت است و هیچ کاندیدا یا عضو شورای رشت به تنهایی نمی تواند مدعی ارائه برنامه ای جامع برای کلیه معضلات و مشکلات فعلی شهر رشت باشد. به عبارت دیگر، رسیدن به یک راهکار جامع و بهینه برای مرتفع نمودن مشکلات مرتبط با حوزه شهری، مستلزم ارائه مجموعه برنامه ها و اهداف توسط هریک از افراد حاضر در شورا و یک خِرَد جمعی کارآمد است.
« ویژگی اصلی معضلات و چالشهای فعلی مدیریت شهری»
متاسفانه اکثر معضلات و مشکلاتی که ما در بخشهای مختلف مرتبط با حوزه مدیریت شهری در رشت و حتی بسیاری از کلانشهرهای دیگر شاهد آن هستیم( اعم از مسائل فرهنگی، زیست محیطی، حمل و نقل، معماری و…)، بر روی هم اثر متقابل دارند. به عبارت صریحتر، نوعی ارتباط علت و معلولی بین آنها برقرار است. به این مفهوم که توسعه ناهمگون و غیرمتوازن در یک بخش(نظیر حمل و نقل)، منجر به ایجاد نارسایی و رشد منفی در بخشهای دیگر(نظیر مدیریت بحران، سلامت، محیط زیست و…) شده و مجددا این فرایند بصورت حلقههای پویا ادامه می یابد و کلیه زیرمجموعهها را در بر می گیرد و دستاورد آن چیزی جز توالی از هم پاشیدگی و ناهنجاری در کل مجموعه نیست.
عدم توجه به این مفهوم بنیادی اما بسیار مهم، باعث تشدید بسیاری از معضلات در مدیریت شهری کلانشهر رشت طی چند سال اخیر شده است.
آنچه ما به دنبال آن هستیم، برقراری و تداوم این پویایی در مدیریت شهری کلانشهر رشت، به شکلی مطلوب و بهینه و در راستای توسعه متوازن است.
برای اجرایی نمودن این مفاهیم، باید در وهله اول جلوی برخی از پروژههای مخرب در دست اقدام فعلی (نظیر پروژه تراموای شهری، احداث پل طبیعت، ساخت وساز در حریم قانونی رودخانههای زرجوب و گوهر رود و…)گرفته شود تا بیش از این شاهد هدررفت سرمایه های مادی و انسانی و وارد آمدن خسارت به کالبد شهری نباشیم و سپس در گامهای بعدی با اولویتبندی طرحها برمبنای معیارهای مختلف نظیر منابع مالی قابل تامین(اعم از بودجه تخصیصی شهرداری، درآمدهای شهرداری، سرمایه گذاری خصوصی و…)، نرخ بازگشت سرمایه، مدت زمان اجرای طرح، توزیع عادلانه امکانات در مناطق مختلف شهری، پیامدهای اجتماعی- زیست محیطی و…، به تدریج به سمت توسعه پایدار عقلانی و همگون شهر حرکت کنیم.
ادامه دارد…
